တရားေတာ္၏အလိုေတာ္အရ
ရုပ္ဆုိသည္မွာ
ရုပ္သာ ရွိၿပီး
ရုပ္၏သခင္ မရွိေပ။
သခင္ရွိက ႏွင္တံျပၿပီး
ထိုင္ဆိုထိုင္ ထဆိုထ
မအိုရ မနာရ မေသရ
အမိန္႕ခ်ေနၾကလိမ့္။
နာမ္ဆိုသည္မွာ
နာမ္သာ ရွိၿပီး
နာမ္၏သခင္ မရွိေပ။
သခင္ရွိက ႏွင္တံျပၿပီး
ထိုင္ဆိုထိုင္ ထဆိုထ
မေျပးရ မေျပာင္းရ မပ်က္ရ
အမိန္႕ခ်ေနၾကလိမ့္။
ခႏၶာဆိုလည္း ၊ေပၚလာခဏ
ေခၚရခႏၶာ၊ ထိုခႏၶာတြင္
ပိုင္ရွင္သခင္ မရွိေပ။
သခင္ရွိက ႏွင္တံျပၿပီး
ထိုင္ဆိုထိုင္ ထဆိုထ
မျပဳရ မျပင္ရ မေပ်ာက္ရ
အမိန္႕ခ်ေနၾကလိမ့္။
ေ၀ဒနာလည္း၊ သည္းသည္းႏုႏု
သုခဒုကၡ ခံစားရသည့္တိုင္
ဆိုင္သူပိုင္သူ မရွိေပ။
ပိုင္သူရွိက ႏွင္တံျပၿပီး
ထိုင္ဆိုထိုင္ ထဆိုထ
မထံုရ မနာရ မက်င္ရ
အမိန္႕ခ်ေနၾကလိမ့္။
အလားတူစြာ
ဤကဗ်ာလည္း ကာရန္ခ်ိတ္ဆက္
အေတြးစြက္ကာ ေပၚထြက္လာသည္
ကဗ်ာဆရာ မရွိေပ။ ။
၀ိုင္းေသာ္
၂၀၁၈ ၾသဂုတ္လ ၁၀ ရက္
